Aanzet tot verandering
Als Autist en als hulpverlener aan personen met Autisme heb ik ondervonden dat er veel onduidelijkheid heerst op het gebied van Autisme. Aan de ene kant worden personen niet goed gediagnosticeerd, aan de andere kant is de informatie over de stoornis die wordt vastgesteld niet duidelijk en/of volledig genoeg. Vooral binnen het segment PDD-NOS is dit het geval. In het eerste hoofdstuk van dit deel geef ik mijn visie op de oorzaak van deze onduidelijkheid en het belang van meer duidelijkheid binnen het gehele 'Autistische Spectrum'.

Voor het creëren van een systeem dat het stellen van een juiste diagnose mogelijk maakt en de informatie over een stoornis reëel en duidelijk weergeeft, dienen de huidige kaders waarmee wordt gewerkt flexibeler te zijn. Hoofdstuk twee van dit deel is een weergave van mijn zoektocht naar zo'n flexibel systeem en het uiteindelijke resultaat.

In het derde hoofdstuk heb ik vanuit het nieuwe flexibele systeem gekeken naar het traject rondom de hulpvraag van en het aanbod van hulpverlening aan Autisten. Het doel was, om vanuit dit inzicht, te kijken naar het huidige proces en te achterhalen waar veranderingen het proces zouden kunnen verbeteren. Ik wil hiermee een aanzet geven tot een verandering dat moet leiden tot een eerder moment van inzicht.

Een flexibel systeem en een eerder moment van inzicht vormen samen het uitgangspunt van de laatste stap, een omslag in denken. Deze omslag zit vooral in de benadering van de Autist en de manier waarop de gegevens voor de diagnose worden verkregen. De Autist en zijn directe omgeving zijn de bron van informatie en vormen het uitgangspunt. Het inzicht dat dit oplevert leidt tot begrip. Begrip dat Autisten het zelfrespect en zelfvertrouwen geeft dat zij nodig hebben om het leven als aangenaam te ervaren.